Dec
21
struktura uczelni
Filed Under struktura uczelni | Comments Off
Strukturę uczelni wzorował Zamoyski na słynnej szkole Sturma w Strassburgu, do której w młodości sam uczęszczał. Zamoyski określił strukturę organizacyjną i szczegółowy program nauczania w akcie fundacyjnym Akademii wydanym w 1600 roku.
Na uwagę zasługuje jej pierwotna organizacja. Na czele Akademii stał rektor, dziekan, kwestor i czterech radnych. Po oficjalnym powstaniu Akademii Zamojskiej jej pierwszym rektorem został lwowianin Melchior Stephanides, pełniący tę funkcję w latach 1595 – 1597. Władze były wybierane przez profesorów i pięciu przedstawicieli młodzieży (nacji polskiej, litewskiej, ruskiej, prusko – inflanckiej i cudzoziemskiej). Był to pierwszy przypadek udziału młodzieży w zarządzie uczelni od czasów Kazimierza Wielkiego. Nadzór nad Akademią zgodnie z wolą papieża sprawował biskup chełmski jako kanclerz Akademii Zamojskiej, ale bez większych prerogatyw.
Zgodnie z przywilejem papieża Klemensa VIII, wydanym 29 grudnia 1594 roku, Akademia Zamojska miała trzy wydziały: wstępny (artes), przygotowujący do właściwych studiów oraz prawa i medycyny. Studia były dwustopniowe: stopień niższy wstępny (classes inferiores) i normalny wyższy (classes superiores). Główny nacisk położony został na obywatelską i narodową stronę wychowania. Pod względem organizacyjnym szkoła dzieliła się na:
Roczny kurs elementarny, gdzie nauka rozpoczynała się od pisania i czytania w języku polskim według ortografii Jana Kochanowskiego
Stopień średni – czteroklasowy (6-letni)
Stopień akademicki – dwuletni. Realizowano tu program dawnego trivium i quadrivium oraz metafizykę, fizykę, etykę, ekonomię i politykę. Wykształcenie zamykała wiedza prawnicza (prawo rzymskie, magdeburskie, saskie, polskie wraz z historią ustroju Polski).
Comments
You must be logged in to post a comment.