Dec
21
grono pedagogiczne
Filed Under grono pedagogiczne | Comments Off
Wysoki poziom uczelni zapewniało za czasów Jana Zamoyskiego grono piętnastu profesorów, wśród których byli wybitni uczeni humaniści i prawnicy: obok wszechstronnie wykształconego M. Stefanidesa, prawnik Tomasz Drezner (autor cenionych prac z dziedziny prawa polskiego), filozof Adam Burski (zajmował się logiką i metodologią nauki), medyk Ursinus – Jan Niedźwiecki (autor rozprawy o układzie kostnym człowieka) oraz Szymon Birkowski.
Od drugiej połowy XVII wieku rozpoczął się stopniowy upadek Akademii Zamojskiej. Po śmierci kanclerza Akademia zaczęła jednak powoli tracić na znaczeniu. W 1699 roku próbę jej zreformowania, podjętą przez biskupa chełmskiego M. Święcickiego, udaremnił opór profesorów i członków kapituły kolegiackiej. Plany reformy ordynata Tadeusza Zamojskiego – syna założyciela Akademii, w 1745 roku nie zostały zrealizowane z powodu braku funduszy. W 1746 roku papieski wizytator – delegat Stolicy Apostolskiej – biskup Jerzy Lascaris przeprowadził częściową reformę Akademii Zamojskiej, dzieląc ją na cztery wydziały i tak zwane klasy mniejsze. Reforma nieco dźwignęła uczelnię, ale nie na długo. Wskutek opłakanego stanu Akademii w XVIII wieku zaniedbany gmach po reformie biskupa Jerzego Lascarisa został ukończony i zmodernizowany w latach 1752 – 65 przez architektów zamojskich Andrzeja Bema i J. de Kawe. W 1772 roku Zamość został włączony do zaboru austriackiego. Mimo braku formalnego aktu rozwiązania Akademii, 19 lipca 1784 roku odbyło się ostatnie zgromadzenie zarządu uczelni, na którym postanowiono rozwiązać wspólny stół dla profesorów pozostających w Akademii. Po 190 latach funkcjonowania Akademia Zamojska została zamknięta przez władze austriackie. Tradycje oświatowe Zamościa kontynuowało powołane przez ordynata Stanisława Kostkę Zamoyskiego Liceum Królewskie, przekształcone przełomie XVIII i XIX wieku w Szkołę Wojewódzką imienia Zamoyskich. Pod światłym patronatem ordynatów: Andrzeja, kanclerza wielkiego koronnego oraz Stanisława Kostki Zamoyskich szkoła osiągnęła bardzo wysoki poziom. Miała laboratorium fizyczne, gabinet mineralogiczny zorganizowany staraniem Stanisława Staszica i salę rysunkową (zajęcia prowadził Benedykt Ittar). Na zakończenie roku szkolnego ogłaszano konkursy.
Od 1916 roku w gmachu dawnej Akademii Zamojskiej – w wielkim piętrowym czworoboku na rogu ul. Akademickiej i ul. Pereca – mieści się I Liceum Ogólnokształcące imienia Jana Zamoyskiego.
Comments
You must be logged in to post a comment.